Dynia piżmowa – jak wygląda i czym różni się od hokkaido?

Dynia piżmowa ma wydłużony, gruszkowaty kształt i gładką beżową skórkę. Poniżej znajdziesz informacje o tym, jak ją rozpoznać, czym różni się od hokkaido i do czego jej używać.

Jak wygląda dynia piżmowa?

Dynię piżmową rozpoznasz po wydłużonym, gruszkowatym kształcie – z szerszą dolną częścią i zwężającą się szyją. Skórka jest gładka i ma jasny, beżowy kolor, czasem z delikatnymi smugami.

Po przekrojeniu widzisz jędrny, pomarańczowy miąższ. W środku znajduje się komora z nasionami, które łatwo wyskrobać łyżką.

Surowy miąższ jest twardy, ale po upieczeniu zmienia konsystencję na kremową. Ma lekko słodki, niemal orzechowy smak, więc dynia piżmowa nadaje się zarówno do zup, jak i do deserów.

Dynia piżmowa a hokkaido – najważniejsze różnice

Najłatwiej rozpoznać te dynie po kształcie – hokkaido jest małe i zaokrąglone, niemal kuliste, podczas gdy piżmowa wyraźnie się wydłuża. Różnią się też kolorem skórki: hokkaido ma intensywnie pomarańczową lub czerwonawą, piżmowa zaś beżową. Istotna różnica pojawia się przy obieraniu – skórkę hokkaido można zjeść po upieczeniu, wystarczy ją dokładnie wyszorować pod bieżącą wodą.

Miąższ piżmowej jest wilgotny i jędrny, co widać już podczas krojenia.

Czy dynię piżmową trzeba obierać?

Twarda skórka piżmowej sprawia, że zwykle trzeba ją obrać przed gotowaniem. Jeśli zamierzasz to zrobić, możesz sobie ułatwić zadanie – nakłuj dynię w kilku miejscach i podgrzej w mikrofalówce przez około 3–4 minuty. Skórka zmięknie na tyle, że łatwiej ją zdjąć.

Skórka piżmowej mięknie również podczas pieczenia i technicznie możesz ją zjeść, ale jeśli robisz zupę-krem albo purée, lepiej ją usunąć – gładkość konsystencji na tym zyska.

Do czego wykorzystać dynię piżmową?

Piżmowa sprawdza się wszędzie tam, gdzie potrzebujesz słodkiej bazy – w zupach, purée, plackach warzywnych czy jako dodatek do risotta. Możesz ją smażyć lub dusić w garnku.

Upieczone kawałki piżmowej możesz dodać do sałatki, podrzucić do makaronu, nałożyć na tortillę jako nadzienie albo wykorzystać w zapiekance – zastąpi ziemniaki i nada potrawie delikatną słodycz. Sprawdza się też w ravioli, curry, gulaszach jako baza sosu, jako warzywo do polenty albo na crostini z ricottą i szałwią. Jeśli lubisz eksperymentować, zestrugaj surową dynię na cieniutkie paski i dodaj do sałatki – ma wtedy chrupiącą konsystencję i subtelny, świeży smak.

Piżmowa wchodzi również w słodkie rejony, na przykład w ciasto z dodatkiem syropu klonowego.

Pieczona dynia piżmowa, zupa i purée – dobór formy do dania

Forma, w jakiej krojesz dynię przed pieczeniem, wpływa na to, jak szybko się przygotuje i jaki efekt dostaniesz na talerzu. Kostki sprawdzają się, gdy zależy ci na równomiernym rozmięknięciu – idealnie do zupy-kremu, bo gotują się w podobnym tempie i łatwo je zmiksować. Plastry albo ćwiartki to dobry wybór, jeśli chcesz zachować kawałki w daniu lub podać je jako samodzielny dodatek.

Do purée najwygodniej piec dynię w połówkach: po upieczeniu wystarczy wyjąć miąższ łyżką i rozgnieść albo zmiksować. Taka forma oszczędza czas obierania i daje gładką bazę, którą możesz doprawić na słono lub na słodko, zależnie od przeznaczenia.

Wartość odżywcza dyni piżmowej

Szklanka (około 140 g) surowej, pokrojonej w kostkę dyni piżmowej to około 63 kcal i 2,8 g błonnika.